Diagram nasycenia barw

Diagram nasycenia barw  (C.I.E.) jest oparty na zasadzie mieszania różnych proporcji trzech hipotetycznych barw podstawowych (nie koniecznie czerwonej, zielonej i niebieskiej), dzięki której możemy wywołać postrzeganie wszystkich kolorów światła w ludzkim oku. Trzy podstawowe kolory są oznaczone jako „X”, „Y” i „Z”. Jeżeli interesuje nas tylko barwa światła, a nie jego natężenie, możemy określić tylko relatywne natężenie trzech kolorów i oznaczyć je jako „x”, „y” i „z” . Ponieważ suma „x”+ „y” + „z” musi równać się 1 ( 100%), wystarczające jest podanie tylko wartości „x” i „y” ponieważ „z” jest wartością domyślną. Dzięki temu, kolor lampy może być przedstawiony na dwuwymiarowym wykresie o współrzędnych „x” i „y”. Wszystkie możliwe kolory można pokazać na wykresie w kształcie trójkąta z zaokrąglonym rogiem?. Na obwodzie znajdują się tylko kolory monochromatyczne (w naturze mogą one być widoczne w tęczy) od czerwonego do niebieskiego.

Kolory światła emitowane przez rozżarzony obiekt zmieniający swoją temperaturę, mogą zostać przedstawione na diagramie nasycenia barw (C.I.E.)  w centralnym białym regionie, jako krzywa (Blackbody curve).

Dwie lampy, których współrzędne x i y znajdują się dla jednej powyżej, dla drugiej poniżej krzywej, mogą mieć tą samą temperaturę barwy światła (CCT). Jednak dla lampy o współrzędnych powyżej krzywej, światło jest nieco zielonkawe, natomiast druga lampa ma światło nieco różowawe.

To wyjaśnia dlaczego dwie lampy mające tą samą temperaturę barwy światła (CCT), emitują różne światło dla oka ludzkiego.